werkcafe

Hoeveel kan een mens hebben!!

HoeveelIk zit nu al heel wat jaartjes in de gemeentelijke werklozenbak, wat echt geen pretje is. Heb de afgelopen paar jaar meerdere werkbegeleiders en accountmanagers gehad, allemaal met mooie beloften dat ze me verder zouden helpen. Iets wat na het verlaten van het pand alweer vergeten is. Laat staan dat ze na mijn vertrek nog mijn werkbegeleider of accountmanagers zijn. Mocht van de week weer ergens komen opdraven. 

Kleutertesten

Ga steeds van test naar test waar je letterlijk als een klein kind wordt toegesproken en behandeld. Dit om er maar voor te zorgen dat je een baan krijgt. Heb diverse onderzoeken gehad waaruit bepaalde bevindingen uitkwamen. Nou zou je denken dat dit zou helpen. Nee hoor, want er gaan en komen weer werkbegeleiders en accountmanagers. Zij lezen de documenten steeds op een andere manier, als ze de moeite nemen de papieren te lezen. Heb nu geloof ik al zo vaak dezelfde verhalen moeten vertellen, wat ik wel en niet kan doen…

Regels en beloftes

Overal in deze gemeentelijke gebouwen hangen grote plakkaten en beeldschermen met de regels hoe we met elkaar moeten omgaan. Een paar van die regels bestaan eigenlijk alleen voor ons en niet voor het gemeentelijk personeel. Respect en op tijd zijn is iets wat ik tot nu toe niet heb ervaren. Werkbegeleiders en accountmanagers zijn tot nu toe pas twee keertje op tijd geweest. Afspraken nakomen is ook iets wat ze niet lukt en mondelinge afspraken bestaan niet. Als je om welke reden dan ook een gesprek hebt, laat ALLES schriftelijk vastleggen voordat je aan iets deelneemt of toezegt.

Respect

Omdat ik altijd te vroeg ben bij de afspraken, zit ik soms al een half uurtje en soms meer in de wachtruimte of hal van de locatie. Ik zie dan vaak hoe met mensen wordt omgegaan en vaak respectloos tegen elkaar gedaan wordt. Ik zal er niet te veel zeggen anders gaat mijn bloeddruk weer omhoog. Maar als voorbeeld het lift gebruik, er staan mensen Hoeveelbij de lift klaar om naar boven te gaan. Ze stappen netjes in en dan hollen er andere mensen om ook nog deze lift te nemen, en dan zou je denken, de deur zal wel open worden gehouden. Nee, ze kijken je aan met de blik, die loopt maar lekker een keertje de trap op.

Keuring

Nu heb ik dus bij diverse instellingen waaronder CWI een test gedaan. Hieruit kwam een vertrouwelijk rapport waarin staat wat zo mijn mankementen en beperkingen zijn. Dit rapport heeft er meer dan een half jaar over gedaan om nog steeds niet bij de juiste werkbegeleider te komen. Ik heb hem zelf maar een kopietje gegeven. Wat heeft hij er mee gedaan…. Tja, bijna niets want hij las het anders dan de volgende werkbegeleider. Nu heb ik al meerdere keren dit vertrouwelijk rapport aan de zoveelste werkbegeleiders en accountmanager laten zien en kopiëren.

Dubbelop

Nu zijn er meerdere werkbegeleiders tegelijk bezig zonder dat deze met elkaar overleggen. Hierdoor ben ik bijvoorbeeld al twee keer bij een ministerie als werkzoekende in de werkbak terecht gekomen. Allebei de werkbegeleiders hebben gereageerd op dezelfde functie alleen de een voor 20 uur en de ander voor 32/40 uur. Nu vraag ik je: wat zullen ze denken daar bij het ministerie.

Werkbegeleiders

En ja, ik begrijp ook best dat de werkbegeleiders het niet makkelijk hebben want ook zij hebben onderling een soort van afvalrace. De werkbegeleiders die de meeste cliënten kwijt raakt, mag blijven. De andere werkbegeleiders die het wat minder goed doen worden dan weer verplaatst naar een andere functie of wegbezuinigd. En als werkbegeleiders iets te veel de kant van hun cliënten kiezen worden zij op den duur overbodig, wat ik bij twee werkbegeleiders heb meegemaakt. Hoe ik dit weet nou, een kennis van mij werd namelijk een baan als werkbegeleider aangeboden met duidelijk richtlijnen hoe alles werkt. Hij koos dit niet te doen omdat hij hiervoor nog net iets te sociaal is, iets waar ze niet op zitten te wachten.

Nutteloze rook

Nu heb ik door de jaren heen keer op keer geestelijk een klap in mijn gezicht gekregen. Iedere keer als ik weer wat eigenwaarde had terug gevonden kwam er wel weer een werkbegeleider of consulent die me dat weer ontnam. Er was eentje die mij helemaal begreep maar ook weer het veld moest ruimen en mij als boodschap meegaf. Dennis wat ze je ook vragen of vertellen als het gaat om ‘Wij willen weten wat je bezig houdt zodat we je kunnen helpen’ is allemaal nutteloze rook.

Moeilijke cliënt

Nu zou je vast denken wat is die Dennis een moeilijke en vervelende man. Was dit nou maar zo. Vanaf het begin dat ik in deze gemeentelijke gehaktmolen zit heb ik iedere bijeenkomt netjes bezocht, alle testen netjes ondergaan en doe mijn uiterste best om aan alle opdrachten te voldoen. Heb alle baantjes aangenomen die ze me in de maag hebben splitsten ook al kon het niet met mijn gezondheid. Kortom alles wat ze wilden totdat ik er letterlijk bij neer viel.

Een keer te veel

Ben pas een paar maandjes geleden voor het eerst in mijn leven uit de slof geschoten. Bij de zoveelste werkbegeleider/accountmanagers die vijftien minuten te laat was. Werd een foute uitspraak gedaan waardoor ik het echt helemaal gehad. Zij vertelde me dat ik mooi op tijd was. Iets wat dreigend in iedere brief staat die je van de diverse gemeentelijk diensten krijgt. Toen zei ik, waren jullie dat ook maar eens. Dat zal toch wel mee vallen, krijg je dan als antwoord. Om deze kennismaking nog erger te maken, op het bureau lag nu mijn dossier en vroeg ze ‘vertel iets over je zelf’. De zoveelste keer dus.

HoeveelHet gevolg

Je voelt je net een zeehond die net door stropers is neer geknuppeld, met de vraag in je achterhoofd, wat hebben ze nu weer bedacht om je mee neer te slaan. Nu na al die jaren, heeft dit ambtelijke gedoe er voor gezorgd dat iedere vorm van sociale betrokkenheid is verdwenen. En iedere dag er weer een is. Uitdagingen en doelen zijn geen echte reden meer van bestaan. Iedere vorm zelfontplooiing is nutteloos, want zij bepalen wat wel of niet nuttig is. Vrijwilligerswerk mag niet of toch wel, maar pas als je eerst meerdere instanties bent doorgegaan en dus niet meer wilt, moet je het verplicht gaan doen.

Waar kun je het kwijt?

Nergens, want tot nu toe begrijpen ze hoe je doet en denkt maar doen er verders niets mee. De mensen die kunnen helpen raken in de problemen als het wel zouden doen. In een fles kruipen kan niet, omdat ik niet drink en suikerpatiënt ben en het dus niet mag hebben. Zou ik het nou helemaal niet meer kunnen redden is dit misschien een makkelijke uitweg om er een eind aan te maken. Vond ik maar een baan waar ze me eindelijk zien voor wat ik kan.

Mijn oplossing voor dit probleem

Laat de echt werkwillenden die het qua gezond helaas niet meer kunnen, laat deze mensen met rust. Mensen die vrijwilligerswerk doen, laat ook deze mensen met rust zij doen op hun manier iets voor de samenleving.
Spreek met je cliënten niets af wat je niet kan waarmaken.

Ook de diverse testen die iedereen moet doorstaan beter stroomlijnen en GOED met elkaar delen en afstellen. Hierdoor hoeft men niet steeds de zelfde vragen te beantwoorden. Wissel niet te vaak van consulenten en werkbegeleiders.

Digitaliseer onderlinge bestanden in een beknopt bestand zodat de consulenten en werkbegeleiders deze kunnen bekijken voordat zij aan een nieuwe cliënt beginnen. En de belangrijkste tip is behandel niet iedere cliënt op dezelfde manier. Maar bekijk naar een ECHT persoonlijk gesprek naar de dingen die geleerd en aangepast kunnen worden. Laat de consulent geen twee petten op hebben waardoor de cliënt zich letterlijk genaaid voelt als hij of zij de problemen op tafel legt.

5 Vind ik leuk
5 Vind ik leuk leden vinden dit artikel leuk
606 keer bekeken

Reageren

Reacties

Er zijn nog geen reacties op dit bericht.