werkcafe

Op zoek naar werk met een chronische (darm)ziekte

poepTen eerste even een waarschuwing vooraf: dit stukje gaat over poep. De weerzin die je nu waarschijnlijk voelt is precies de reden waarom mensen met de chronische ziekte Colitus Ulcerosa of Crohn er niet graag over praten. Er bestaat een hoop schaamte over deze ziekte en kan behoorlijk wat ongemakken met zich meebrengen. Maar wat nou als je op zoek bent naar een baan? Wanneer ga je het de werkgever vertellen? Vertel je het gelijk bij het eerste gesprek of wanneer je al in dienst ben en de eerste tekenen zich vertonen?

feestje in de darmpjesDiarree, bloed en slijm

In het verleden heb ik behoorlijk wat strijd geleverd. Ik had er voor gekozen het mijn directe leidinggevende te vertellen. De werksfeer was erg informeel en ik had een vrij goede band met hem. De kunst bij deze ziekte is de ander op de hoogte te stellen zonder al te veel vieze woorden te gebruiken zoals diarree, bloed, slijm etc. Daar wordt over het algemeen niet zo goed op gereageerd. Ik deed mijn best maar gaandeweg zag ik hem al wat ongemakkelijk om hem heen kijken. Shit, niet helemaal gelukt dus. Naast de al eerder genoemde zaken wel proberen uit te leggen dat hevige buikpijn en vermoeidheid tot de klachten horen. Even voor de duidelijkheid: dit is alleen tijdens een opvlamming en de frequentie daarvan varieert van persoon tot persoon.

Stel je niet zo aan

Ik hoopte dat ik met dit gesprek toch wat begrip had gekweekt voor mijn situatie. Helaas bleek dat niet het geval. De eerste keer dat ik hem opbelde dat ik die dag niet kon komen werken omdat ik heel de nacht op de pot had gezeten was zijn antwoord: “Ik heb ook wel eens diarree, je slikt maar Imodium en je komt maar werken”.

error stempelHet gevolg was dat ik erg in de stress raakte, bang werd dat het nog eens zou gebeuren en ik kreeg dus niet uitgelegd hoe erg het is. Er was totaal geen begrip en ieder jaar werd bij mijn functioneringsgesprek aangehaald dat ik een chronische ziekte heb en dus toch echt wel heel veel ziek was. Dit waren welgeteld 2 weken per jaar. Even googlen leert dat dit helemaal niet veel is. Een stempel stond op mijn voorhoofd. Gevolg was dat ik me helemaal niet meer ziek durfde te melden en zat ik dus vaak met een ontzettende dikke pijnlijk buik op mijn werk. Door de stress werden de klachten ook steeds meer en meer.

Waar is de dichtstbijzijnde wc?

toilet lost in spaceIk heb net een sollicitatiegesprek achter de rug en zit in afwachting of ik aangenomen ben of niet. Spannend! Wat ook heel spannend is, stel ik word aangenomen? En ga ik het deze keer vertellen? Ik zal toch wel moeten denk ik. Hoe vertel je een werkgever dat je darmen niet goed reageren op stress, maar hoe leg je uit dat het niets met werkdruk te maken heeft? Kan ik tijdig naar de wc als ik moet? En dan bedoel ik dat ik binnen 1 minuut op de wc moet zitten. Werkgevers zijn op zoek naar de ideale kandidaat, pas ik hier wel tussen? Ik wacht af hoe het gaat en spreek m’n darmpjes wat geruststellende woorden toe. Gaat vast goed komen!

Tips, checklists en weetjes staan op: http://crohnopjewerk.nl/vragenoverwerk.html. Een mooie opsteker voor de “chronische” werkzoekers onder ons: “Iedere werkgever wil een gemotiveerde werknemer en de ervaring leert dat juist mensen met een ‘beperking’ heel erg gemotiveerd zijn.”

2 Vind ik leuk
2 Vind ik leuk leden vinden dit artikel leuk
109 keer bekeken

Reageren

Reacties

Er zijn nog geen reacties op dit bericht.